• سمینار خودشناسیجديدترين برنامه ما يعني سفيران عشق براي معرفي و شناساندن افرادي است كه عشق را در هر جنبه‌اي از زندگي‌شان پياده مي‌كنند. عاشقان از خودشان و همه لذتهای زودگذر پيرامونشان گذشتند.

    Read More
  • سمینار روانشناسیشما آقا يا خانمي با يك اسم و يك فاميل هستي ، روزي كه به دنيا آمدي دفترچه‌اي بهت دادند به اسـم «شناسنامـه» كه بودن تـو را ثابت بكنــه

    Read More
  • سمینار روانشناسیروندگان طريقت ره بلا سپرند رفيق عشق نيانديشد از نشيب و فراز

    Read More
  • سمینار روانشناسیاز آنجایی که ما در اين هنگام به نوعي خاص و يكنواخت با افكار و عادتي پرورش يافتيم؛

    Read More
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

اختلال اوتيسم

اختلال اوتيسم در طبقه بندي اختلالات رواني به عنوان يک اختلال نافذ رشد طبقه بندي مي شود.موسسه زايش و بالش

اين اختلال به طور تخميني از 1000 کودک يک نفر را مبتلاء مي سازد و در پسرها شايع تر است. سبب شناسي دقيق آن ناشناخته است ، اما عوامل ژنتيکي به روش انتقال ناشناخته اي در پيدايش آن موثر هستند. همچنين والدين و خواهر و برادرهاي کودکان مبتلاء به اوتيسم ممکن است فنوتيپ خفيف تري از اين اختلال با درجات متفاوتي از اشکالات در زبان ، رفتار و تعامل اجتماعي را نشان دهند. بررسي هاي اخير ارتباط ژنتيکي براي تعيين ژن هاي افزايندة استعداد ابتلاء به اوتيسم تلاش مي کنند ، در حاليکه تکنيک هاي تصويرنگاري مختلف با تغييرات کالبد شناسي در ارتباط مي باشند. اختلال اوتيسم با اختلال در رشد گفتار ، اختلال در تعامل اجتماعي و الگوهاي رفتار تکراري و کليشه اي مشخص مي شود. والدين اولين بار ممکن است هنگامي که کودکانشان در سن مناسب شروع به صحبت نمي کنند و يا هنگامي که آنها به صدا زدن اسمشان پاسخ نمي دهند ، به اوتيسم شک کنند. سنجش شنوايي ممکن است اولين تست تشخيص باشد که انجام مي شود ، زيرا کودکان مبتلاء اغلب به اطرافشان بي توجه هستند و ممکن است کَر به نظر برسند. همچنين بازي هاي دوطرفه در اين کودکان محدود مي باشد.
کودکان اوتيستيک يا درخود فرو رفته ، معمولاً در حال شرکت در بازي هاي تکراري و انفرادي که به ابتکار يا خلاقيت بسيار کمي نياز دارند ، مشاهده شده اند. براي اين کودکان حفظ تمرکز مشکل است و آنها ممکن است به تلاش هايي که براي شرکت دادنشان در فعاليتهاي با والدين يا خواهر و برادرها انجام مي شود ، پاسخ ندهند. اين کودکان ممکن است مجذوب اشياء بي جان مانند فلز يا دکمه شوند و در صورتيکه از چنين دلبستگي هايي جلوگيري شود ، به راحتي عصباني مي شوند. الگوهاي رفتاري نوعاً تشريفاتي هستند و ممکن است شامل تکان خوردن ، دست زدن ، يا بالا و پايين پريدن مکرر باشد.
بيماران مبتلاء به اختلال اوتيسم ، اغلب به عادت هاي اختصاصي و انتظارات قابل پيش بيني دست مي زنند. ممانعت از اين عادت ها مي تواند به کج خُلقي ، پرخاشگري ، و احتمالاً رفتار صدمه به خود مانند گاز گرفتن يا سرکوبيدن به ديوار منجر شود. بي ثباتي خُلقي نيز يک ويژگي شايع مي باشد ، واين بيماران ممکن است بدون هيچ عامل محرکي به سرعت بين گريه کردن و عصبانيت تغيير کنند. هنگاميکه اين بيماران بزرگ تر مي شوند ، ممکن است همراه با تحمل ناکامي ضعيف و بدتر شدن رفتار تکانشي به طور فزاينده اي پرخاشگر شوند. در صورت رشد گفتار ، گفتار ممکن است با پژواک کلام و تکرار در مورد عقايد يا تمايلات خاصي عجيب و غريب باشد. مبتلايان ممکن است هردقيقه در مورد زمان به منزل رفتن سئوال کنند و گاه گاهي صداي ضربه از خود درآورند و يا صداي موتور ماشين را تقليد کنند.
گفتار معنادار تنها در نيمي از کودکان مبتلاء به اوتيسم پيشرفت مي کند. همچنين به طور تخميني تا 75 درصد از اين کودکان نمرات هوش بهر هماهنگ به عقب ماندگي ذهني دارند ، و اختلال تشنجي همراه به ناهنجاري هاي نوار مغزي يافته هاي همزمان شايع در آنان مي باشد. وجود عقب ماندگي ذهني و اختلال تشنجي بر پيش آگهي تاثير منفي مي گذارد.
رفتاردرماني ، احتمالاً شايع ترين درمان رواني اجتماعي است که در مورد مبتلايان به اختلال اوتيسم ، به کار مي رود. داروهاي ضدجنون مانند رسپريدون معمولاً براي رفتار پرخاشگرانه به کار مي رود و آزمايش هاي کنترل شده با رسپريدون ، اثربخشي آن را در کاهش رفتار پرخاشگرانه و تکراري ، بيش فعالي و بي ثباتي عاطفي نشان داده است. مهارکننده هاي بازجذب انتخابي سروتونين نيز ممکن است براي رفتار پرخاشگرانه ، تکانه اي و صدمه به خود  موثر باشد ، هرچند که برخي از مبتلايان پيشرفت هايي را در تعاملات و روابط اجتماعي نشان مي دهند ، بازي هاي تکراري و رفتار تشريفاتي ميل به بهبودي ندارند. اکثريت بيماران مبتلاء به اختلال اوتيسم ، در نهايت به اسکان طولاني مدت در اماکن نظارت شده و درمان اقامتي نياز دارند. در بررسي بر روي دوقلوها معلوم شده است که عوامل ژنتيک نقش واضحي را در اوتيسم ايفا مي کنند. ميزان هاي هماهنگي در دوقلوهاي يک تخمکي از 36 تا 91 درصد متفاوت مي باشند و بسته به مطالعه ، ميزان هاي هماهنگي در دو قلوهاي دو تخمکي از صفر تا 10 درصد متفاوت مي باشند.
بررسي هاي ارتباط ژنتيکي شاخص هاي متعددي را مشخص نموده اند که در آينده ممکن است شواهد يک ژن مستعد براي اختلال اوتيسم را فراهم سازند. کروموزوم هاي 2 و 7 در بررسي هاي اخير نويد بخشي خاصي را نشان داده اند. بررسي هاي MRI در اين کودکان آشکار ساخته است که با شروع رشد کُند ناهنجار در اواسط کودکي دنبال مي شود و پس از آن نيز ادامه مي يابد. همچنين اطلاعات پس از مرگ ، آسيب شناسي مغزي قابل توجه و فقدان نرون هاي پورکينه را نشان مي دهد.
اخيراً يک آزمايش باز نشان داده است که سديم دي والپروکس ( دپاکوت ) ممکن است در بيماران مبتلاء به اختلال اوتيسم ، به ويژه در بيماران مبتلاء به اختلال تشنجي يا ناهنجاري هاي نوار مغزي براي علائم مربوط به بي ثباتي خُلقي ، تکانش و پرخاشگري مفيد باشد. - منبع:  .council.parsiblog

اضافه کردن نظر

خواهش ميكنم ديدگاهي را بپذيريد كه ديدگاه‌هاي ديگر را گرامي مي‌دارد و نقطه نظرهاي ديگر را فقط تحليل ميكند و با آنها بدون پي ورزي (تعصب) روبرو ميشود، زيرا آن نقطه نظري كه به ظاهر اشتباه به نظر مي‌رسد شما را به فكر وا مي‌دارد كه به چشم اندازي درست بيانديشيد؛ پس شما بوسيله اين ديدگاه غلط به سمت نگرشي درست هدايت مي‌شويد. من از شما مي‌خواهم: «اگر نميتوانيد نيكي كسي را مورد ستايش قرار دهيد سكوت كنيد و او را سرزنش نكنيد.» وقتي دو نفر با هم تفاهم ندارند، چطور شما مي‌توانيد بگوييد كه كداميك بد است و كدام يك خوب؟ ستايش نكنيد، محكوم نكنيد، همه چیز اوست...

کد امنیتی
تازه کردن

Translate

Arabic English French German Italian Spanish

ورود به سایت